Hoe gaat het nu met...?

Het is alweer een flinke poos geleden sinds het laatste bericht. Alweer 4 maanden, maar ik heb gelukkig wel goed nieuws. Het gaat goed hier. Eindelijk! We hebben geen vervelende dierenarts bezoekjes meer hoeven afleggen, er wordt bijna niet meer wildgeplast, en ook het niezen is onder controle.

Het enigste is nog af en toe een lekkend oogje en een vervelend kuchje.

Ondertussen is er natuurlijk ook veel gebeurd in het leven van de poezensnuitjes. Ik ben geslaagd voor mijn rijbewijs, en als cadeautje heb ik de katten getrakteerd op een mooie hoge plafond krabpaal. Ook ga ik weer naar school en ben dus vijf volle dagen van huis. Voor men moepies even wennen (voor mij ook), dus we knuffelen op de momenten dat ik thuis ben wat af. 

Door mijn nieuwe opleiding loop ik stage bij Kynologisch Centrum Assen. Hier heb ik een super gave kans aangeboden gekregen om een hulphond op te leiden. Een heel jaar lang hebben wij dag en nacht gezelschap van onze mooie Mechelse leenhond; Lara. 

Momenteel is deze dame 5 maanden oud (op 2 januari is ze 6), en ze gaat als een speer. Ze wordt hartstikke groot, is al klaar met wisselen, is erg sociaal en ze is vandaag voor de eerste keer een half uurtje alleen thuis gebleven. En ze was stil!!! =D

De poezesnuitjes vinden haar alleen nog niet zo leuk, ze is namelijk erg druk en wil graag jagen. Ze laat Shadow momenteel wel aardig met rust, maar als Milo om de hoek komt dan gaan ze te keer. We zijn dus druk bezig met trainen.

Milo houd zich er eigenlijk best goed onder. In de periode dat Lara er nu is heeft hij ongeveer 2x wildgeplast. Hij ligt lekker bovenop de krabpaal, waar niemand hem wat kan doen. Milo's plassen is dus toch een combinatie van stress en territorium drift.

Binnenkort wil ik graag beginnen met wat gastblogs van mensen die hun ervaringen willen delen over niesziekte bij hun katten.