Gastblog; Woosl

Hier is hij dan, het eerste gastblog! Het blog gaat over Woosl, hij is als 10 weken oud stumpertje binnengebracht bij St. Zwerfkat in Nood met zware niesziekte. Hier lees je zijn verhaal, geschreven door het gastgezin.

zo jun 10, 2012 “Ik heb vanavond mijn eerste opvangertje van dit jaar binnengekregen. Een langharig katertje van een kleine 10 weken. We hebben hem Woosl gedoopt. Hij is behoorlijk snotterig en dat linker"oog"... Ik hoop dat er nog een functioneel oog onder zit, maar ik durf het echt nog niet te zeggen. Heb voorzichtig de rotzooi eraf geweekt en ben begonnen met zalven, maar het weefsel onder z'n oogleden is zo vreselijk gezwollen dat ik nog geen oogbol heb kunnen ontwaren. Hopen dat het mee gaat vallen voor het manneke! Hij is in elk geval wel superknuffelig en aanhankelijk. Zat in de berm van een weg te wenen, helemaal alleen. Waarschijnlijk gedumpt dus. Heb hem al gebadderd want hij stonk een uur in de wind en zometeen even ontvlooien.

ma jun 11, 2012 “Woosl moet ik wel een beetje dwangvoeren. Hij heeft wel interesse in eten, maar omdat hij zo verstopt zit lukt het niet zo goed. Zijn oog lijkt al ietsjes meer open te kunnen staan en ik heb een glimp van een oogbal opgevangen, dus dat geeft hoop. Al kleven z'n oogleden steeds weer tegen elkaar en als ik ze dan voorzichtig los maak komt er echt zo'n gulp pus uit bah.Verder heeft hij een beetje interesse in spelen, maar hij is zo moe en nog behoorlijk ziek, dus hij zit vooral heerlijk in zijn mandje op een snugglesafe en als je hem dat aait gaat ie keihard knorren. Vlooien zijn volgens mij wel zo resistent als de pest tegen frontline, ze zijn wel duf maar niet dood. Overmorgen maar een strongholdje er tegenaan gooien.”

wo jun 13, 2012 “Vanochtend was zijn oog zowaar voor het eerst niet finaal verkleefd na een nacht. Ik had de hele dag examen (duurde echt lang en dikke faal ook nog) en Antoine heeft zijn ogen gezalfd, maar zei dat zijn oog de hele dag niet open was geweest en hij durfde het niet los te trekken. Nou dat deed ik dus net en ik denk dat het gewoon kapot gesprongen is. 
De glimp oogbol die ik eerder had opgevangen was al heel raar van kleur, dus ik had al niet veel hoop, maar nu is het een bloedrode zooi en dat wat nog over is van de oogbol is geel. Dit alles voor zover ik kan zien. Woosl zelf is vrolijker dan ooit. 150 gram bijgekomen sinds zondagavond (voor de snelle rekenaars, dat is 50 gram per dag), hij eet, hij speelt, hij knuffelt, hij knort, hij klimt, hij is veel minder snotterig en hij snapt nog steeds niks van de kattenbak.”

wo jun 20, 2012 "Hij is nog wat snotterig dus krijgt nu een zwaarder kuurtje antibiotica. 
Het goede nieuws is dat zijn oog enorm is opgeknapt, de oogbol was dus toch niet zo kapot als we dachten, dus misschien kan het wel gewoon blijven zitten. Zicht zal hij er waarschijnlijk niet in terugkrijgen, maar als het zo netjes doorgeneest hoeft het er niet uit, en dat is mooi meegenomen."

za jun 23, 2012 "OK, ik ben niet 100% zeker, maar volgens mij .... ziet hij met zijn linkeroog!!! Hij heeft in elk geval een onafhankelijke knijpreflex met dat oog als ik er met een vinger naartoe beweeg. Ik heb het een paar keer getest en heel goed opgelet dat ik geen tastharen raakte. Achter de waas begin ik ook weer een pupil en een iris te onderscheiden, dus wie weet!"

za jun 30, 2012 "We gaan maandag weer naar de dierenarts. Oogje laten kijken en plan de campagne maken om hem te castreren en enten en chippen en overleggen of de adoptanten het oog ook verder kunnen verzorgen, want het gaat vooruit, maar het duurt gewoon lang met een oog. En aangezien ik de adoptanten ook wel in staat acht een oog te zalven, wil ik dus even bespreken wat de dierenarts vindt van plaatsen met dit oog. Hij heeft wel nog een beetje een snotneus, maar dat is dan ook echt het laatste teken van niesziekte. "

za jul 14, 2012 "Nieuws over Woosl: oog ziet er echt goed uit, je ziet wel dat er iets geks mee is, maar het is zo enorm veranderd! Hij was alleen vorige week niet zo slim geweest, om half 3 's nachts zat hij nog binnen, maar hij is zelf naar buiten gegaan via het kattenluik, maar heeft niet meer gesnapt dat hij daar ook terug binnen moest. Hele nacht in de tuin gezeten in de stortregen... Hij was bijna zover dat hij geent kon worden maar kreeg daar een terugslag van, er zijn namelijk geen echt droge schuilplaatsen in mijn tuin. Ik heb hem wel nog nooit zooo hard horen knorren toen ik de tuindeur open deed en op hem riep (na het hele huis afgezocht te hebben). Toen ben ik er toch maar na een paar dagen AB in gaan mikken weer en die slaat gelukkig goed aan, dus ik heb hoop dat hij maandag mee kan op enting. "

wo jul 25, 2012 Woosl is bij zijn nieuwe huisje gaan wonen en heeft het daar geweldig naar zijn zin met allemaal kattenvriendjes. Kijk zelf maar!

En de meest recente foto, over zijn oogje zit alleen een waas, hij ziet wel dingen, maar hoeveel hij ziet zijn zijn baasjes nog niet echt achter. Op zo nu en dan een klein beetje viezig heid gaat het dus super!!
Zijn baasjes zijn al die tijd door gegaan met zalven en dit is het resultaat.

Hoe gaat het nu met...?

Het is alweer een flinke poos geleden sinds het laatste bericht. Alweer 4 maanden, maar ik heb gelukkig wel goed nieuws. Het gaat goed hier. Eindelijk! We hebben geen vervelende dierenarts bezoekjes meer hoeven afleggen, er wordt bijna niet meer wildgeplast, en ook het niezen is onder controle.

Het enigste is nog af en toe een lekkend oogje en een vervelend kuchje.

Ondertussen is er natuurlijk ook veel gebeurd in het leven van de poezensnuitjes. Ik ben geslaagd voor mijn rijbewijs, en als cadeautje heb ik de katten getrakteerd op een mooie hoge plafond krabpaal. Ook ga ik weer naar school en ben dus vijf volle dagen van huis. Voor men moepies even wennen (voor mij ook), dus we knuffelen op de momenten dat ik thuis ben wat af. 

Door mijn nieuwe opleiding loop ik stage bij Kynologisch Centrum Assen. Hier heb ik een super gave kans aangeboden gekregen om een hulphond op te leiden. Een heel jaar lang hebben wij dag en nacht gezelschap van onze mooie Mechelse leenhond; Lara. 

Momenteel is deze dame 5 maanden oud (op 2 januari is ze 6), en ze gaat als een speer. Ze wordt hartstikke groot, is al klaar met wisselen, is erg sociaal en ze is vandaag voor de eerste keer een half uurtje alleen thuis gebleven. En ze was stil!!! =D

De poezesnuitjes vinden haar alleen nog niet zo leuk, ze is namelijk erg druk en wil graag jagen. Ze laat Shadow momenteel wel aardig met rust, maar als Milo om de hoek komt dan gaan ze te keer. We zijn dus druk bezig met trainen.

Milo houd zich er eigenlijk best goed onder. In de periode dat Lara er nu is heeft hij ongeveer 2x wildgeplast. Hij ligt lekker bovenop de krabpaal, waar niemand hem wat kan doen. Milo's plassen is dus toch een combinatie van stress en territorium drift.

Binnenkort wil ik graag beginnen met wat gastblogs van mensen die hun ervaringen willen delen over niesziekte bij hun katten.

Het Calicivirus en tandvlees problemen

Zoals jullie hebben kunnen lezen, heeft Milo naast de niesziekte ook last van gevoelig/ontstoken tandvlees. Dit komt omdat het niesziekte virus wat Milo heeft waarschijnlijk het Calicivirus is. Het is niet zeker, omdat ik het niet heb laten onderzoeken, maar 95-100% van de gevallen met tandvlees ontstekingen heeft een Calicivirus of heeft dit doorgemaakt. Dit virus werkt Gingivitis (tandvlees ontsteking) in de hand. Een steeds terugkerende (slijmvlies)ontsteking in de mond bij de kat wordt ook wel Feline Chronic Gingivitis Stomatitis of FCGS genoemd.

FCGS bestaat uit 3 ziektes die gezamelijk of apart kunnen voorkomen.

1. Gingivitis of tandvlees ontsteking 

Bij gingivitis is het tandvlees gezwollen, rood en bloedt gemakkelijk. Deze ontsteking verspreidt een onaangename geur waardoor de kat erg uit de bek kan stinken. Als gevolg van de ontsteking kan het tandvlees zich terugtrekken waardoor de tandhals en wortels zichtbaar worden. Wanneer de ontsteking zo uitgebreid is dat ook het onderliggende bot ontstoken raakt is er sprake van paradontitis. 

2. Stomatitis of ontsteking van het wangslijmvlies 

Als gevolg van tandsteen kan het slijmvlies van de wang ontstoken raken. Dit gebeurt met name ter hoogte van de molairen waar tandsteen het snelst ontstaat. De stomatitis bij het gingivitis - stomatitis - pharyngitis - complex blijft niet bij een kleine lokale ontsteking ter hoogte van een tand. De ontsteking kan zich zich over een groot deel van het slijmvlies van de wang uitbreiden. 

3. Pharyngitis of ontsteking achterin de mond 

Hierbij raakt het slijmvlies achter in de mondholte ontstoken. Met name het zachte gehemelte en de slijmvliesomslag van boven- naar onderkaak achter in de bek kunnen enorm ontstoken raken. Dit proces is erg pijnlijk voor de kat en ze zullen dan ook vaak stoppen met eten. Deze ontsteking is karakteristiek voor het complex en is er vaak de oorzaak van dat een eigenaar met de kat naar een dierenarts gaat: de kat wil namelijk niet meer eten door de pijn.

De symptomen zijn: 

- Stinken uit de bek 

- Kwijlen en speekselen 

- Met een scheve kop eten, omdat het pijnlijk is 

- Niet willen eten en vermageren 

- Pijnlijke bek bij open doen 

- Humeurig zijn, wegkruipen of zich verstoppen 

Oorzaken kunnen zijn: 

FCGS is een multifactoriële ziekte, er is niet 1 oorzaak maar een combinatie van meerdere oorzaken.

- Tandplak en tandsteen 

- Afgebroken tanden en kiezen (eventuele wortelresten) 

- Tandhalslaesies / forl's 

- Verminderde weerstand door bijvoorbeeld een virusziekte kattenaids ( lees verder over FIV ...), leucose (lees verder over FeLV...).

- Calicivirus: In een aantal onderzoeken komt naar voren dat 95-100 % van de gevallen met deze problemen een alicivirus infectie doormaakt of heeft doorgemaakt. We hebben vele katten laten onderzoeken op Calicivirus en in al die gevallen was de kat positief op het Calicivirus, er was dus op dat moment een infectie met het Calicivirus. geen van deze katten was positief oor het Herpesvirus. 

- Voedingsallergie 

- Atopie (allergie) 

- Idiopathisch (dat wil zeggen dat er geen oorzaak aan te wijzen is)

Behandeling:

Afhankelijk van de ernst van de verschijnselen wordt een behandelplan opgesteld. De behandeling bestaat uit diverse stappen. Deze varieren van het schoonmaken van het gebit tot het trekken van alle tanden en kiezen. Helaas is dit het trekken van alle kiezen in het merendeel van de gevallen de aangewezen therapie.

Tandsteenbehandeling.

Omdat de aandoening meestal gepaard gaat met flinke tandsteen vorming is een professionele gebitsreiniging vaak de eerste stap in de behandeling. Onder sedatie wordt het gebit schoongemaakt met een ultrasoon trilapparaat en daarna gepolijst. Losse en ernstig aangetaste elementen worden volledig verwijderd, eventueel worden röntgenfoto's gemaakt. Hierna wordt er antibioticum en nsaid's gegeven om de mondholte zoveel mogelijk tot rust te brengen. Tot slot moet de vorming van nieuw tandsteen zoveel mogelijk worden voorkomen.

Als er weinig tandsteen is.

Als de ontsteking niet gepaard gaat met veel tandsteen en na een antibioticumkuur en nsaid's weer terugkomt dan adviseren we om alle kiezen te trekken.

Alle kiezen trekken.

Wanneer een ontsteking ondanks de ingestelde therapie telkens blijft terugkomen kunnen het beste alle kiezen en eventuele kiesresten getrokken worden. Meestal blijven de klachten na deze ingreep weg. Een eigenaar ziet vaak erg op tegen deze ingreep, maar de resultaten zijn gewoon goed. Natuurlijk kan een kat ook zonder kiezen gewoon eten, eerst blikvoer en later zelfs brokken!

Voor meer informatie en een langere uitleg klik hier. 

Een tijdelijke gast!

Een aantal weken geleden werd ik 's nachts om half 5 wakker van een heel sneu gemiauw. Ik lag te luisteren, maar het klonk niet als 1 van mijn eigen katten. Het was zo dichtbij, onder het raam meende ik. Ik heb het gordijn aan de kant gedaan maar zag niks. Het was ook alweer stil.

Een aantal minuten later hoorde ik het weer. Toen ben ik van bed gegaan, aangekleed en met een zakje voer op pad gegaan, maar helaas.. niks...

Het regende onwijs hard, en ik was dan ook kletsnat toen ik weer terug was. De volgende dag heb ik het er met vriendlief over gehad, maar die had niks gemerkt/gehoord. 

Een dag of 2 later zat ik uit het raam te kijken, en ja hoor! Een klein zwart wit hummeltje (ik denk een week of 6) liep voor de bosjes langs. Ik vriend roepen, zie je wel dat ik het goed gehoord heb! Ik heb Shadow uit het raam gezet, en ja hoor het hummeltje kwam al huppelend naar Shadow toe. Daar achteraan volgende een grijs/wit hummeltje en in de bosjes meende vriendlief nog een cypertje te zien. Ik was ondertussen alweer omgelopen met voer om te kijken of ik wat kon doen. Toen ze de buitendeur hoorden renden ze weer gauw de bosjes in. 

Ik heb nog even met Shadow buiten gezeten, maar helaas ze lieten zich niet meer zien. Er waren aan de andere kant van de bosjes ook al mensen die ze hadden gezien, en die probeerden dichtbij ze te komen. Dus ik denk dat ze ook wel even flink bang waren.

Ik ben begonnen met voer neerzetten op een vaste plek zodat het makkelijker was de kittens te gaan vangen.

Vervolgens heb ik de dierenarts gebeld, deze kon niks betekenen en verwezen me door naar de dierenambulance. Daar werd mij verteld dat ik de kittens eerst moest vangen voordat ze in actie kwamen. Ik heb de dierenambulance gevraagd hoe ik ze moest vangen. Als antwoord kreeg ik; met een vangkooi, maar die hebben wij niet. Dan zou je het asiel moeten bellen.

Dus ik het asiel bellen.. Daar kreeg ik te horen; Nee kittens zijn te ligt voor een vangkooi dan klapt hij niet dicht. Je zou een rattenvangkooi kunnen proberen, maar wij weten niemand die zo'n ding heeft.

Oftewel ik werd lekker met een kluitje het riet in gestuurd. Gelukkig zit ik op een heel fijn forum en daar gaf iemand aan dat er hier in de buurt een stichting zat die wel vangkooien uitleenden. 

Met de vangkooi en iemand van het betreffende forum hebben we die avond van half 9 tot 11u zitten wachten, en ja hoor uiteindelijk zat het kitten erin. Het kitten heeft een nachtje bij ons in de badkamer geslapen, heeft de kattenbak gebruikt en gegeten. Ik heb haar de volgende dag naar de dierenarts gebracht, waar haar zusje ook zat. Die was de vorige dag onder een auto gekomen, en zat dus al bijde dierenarts.. Vanuit de dierenarts zijn ze naar het asiel gebracht en zitten ze nu in een gastgezin om gesocialiseerd te worden en daarna mogen ze naar hun forever home!

Graag wil ik "Marloes" bedanken voor het helpen met vangen en Stichting Kat in Nood voor het lenen van de vangkooi. Verder nog alle personen die mij advies hebben gegeven hoe ik het vangen het beste aan kon pakken.

Het gaat eindelijk goed!

Vanaf half Maart gaat het eindelijk goed hier, geen doodzieke katten meer. Alleen nog een lekkend oogje en een paar niesjes van Shadow.

De kattenkamer is helemaal grondig uitgesopt en een nieuwe krabpaal erin. De oude lekker naar het grofvuil, weg met al die bacteriën.

Milo is nu eindelijk echt kitten aan het woorden, en speelt super vaak. Hij is ook mega druk en ondeugend. Wij zijn heerlijk aan het genieten dat alles eindelijk stabiel is. Ik probeer heel langzaam de Llysine ook af te bouwen, maar telkens als ik dat probeer begint Milo weer te niezen. Dus hier gaan we nog even mee door.

Helaas op koninginnen dag toch naar de weekend dienst met Milo. Hij heeft een hele rode vlek op zijn oogbal. De dierenarts vermoed een beschadiging die nu aan het helen is. Dus weer fulltime zalven (Chlooramphenicol + Vit. A). Volgende week weer op controle.

Een week later was de vlek wel iets geslonken volgens de dierenarts, maar hij is nog lang niet weg helaas.. Ben doorgegaan met zalven maar de vlek is gebleven.

Ondertussen is het Juni, en alles gaat nog steeds goed. Milo is droog, hij plast nergens meer! Zijn oogje is af en toe wat vochtig maar daar zal hij wel altijd last van blijven houden. 

Ook in de woonkamer is een nieuwe krabpaal gekomen. Heerlijk zo'n frisse start. De krabpaal is gelijk goedgekeurd en vanaf dag 1 al intensief gebruikt.

In Juli kabbelen we gewoon rustig voort, we hebben een warme week achter de rug dus de poezels slapen bijna de hele dag. Ook hebben we 2 hondjes te logeren en dit gaat ook prima! Teigetje is een beetje bang voor de grote lobbes, maar zo'n geweldige ervaring heeft ze ook niet met honden. Milo heeft nog steeds nergens geplast, zelf niet nu de honden hier zijn (toch een grote stressfactor), dus baasjes zijn ook blij :)

Milo is ondertussen groter als de meiden, gelukkig maar want het is een kater! 

Hoera!! Milo is 1 jaar geworden op 14 Juli 2012! Dit hebben we natuurlijk gevierd met een blikje tonijn op water. JumJum, nou dat ging er goed in!

Eind Juli zijn de hondjes weer opgehaald, en als dank voor het oppassen zijn de poezels schandalig verwent met allerlei speelgoed. Zo heeft Teig een denkspelletje gekregen, en Milo en Shadow catnip knuffeltjes. Het speelgoed is een grote hit en er wordt vervolgens elke dag uren mee gespeeld.

Begin Augustus ben ik weer met Shadow naar de dierenarts geweest. Ze had weer last van haar anaalklieren, de arme schat. Helaas was ik er deze keer een beetje te laat bij en was de boel aan aan het ontsteken.. Shadow flipte dan ook helemaal toen ze werden uitgeknepen. Ze heeft me zelfs gebeten! Ze heeft ontstekingsremmers mee gekregen. Toen we thuis waren heb ik het goedgemaakt om met haar favo hengel te spelen, gelukkig heeft ze me toen ook gelijk vergeven.

Ik heb gelijk de dierenarts ook advies gevraagd over Milo. Hij loopt namelijk sinds een aantal weken te hoesten. Het lijkt alsof hij moet kokhalzen maar het klinkt echt als hoesten. De dierenarts zei dat het misschien met de pollen te maken kon hebben omdat hij toch gevoelige luchtwegen heeft, en dat we het dus even moesten aanzien (mocht het niet beteren gaan we long/borstkas foto's maken). Na onze vakantie 2 weken later is het hoesten veel minder geworden/tot bijna niet meer hoesten. Gelukkig!

Daarnaast heb ik op aanraden van mijn moeder, die een poes heeft met Gingivitis , Dentisept besteld bij de dierenarts, dit omdat Milo zijn klachten over zijn tandvlees en het stinken uit zijn bekkie weer duidelijk aanwezig waren. Dentisept is een soort tandpasta wat je op de kiesjes moet doen. Het liefst vlak na het eten zodat het goed met het tongetje wordt verdeeld. Na 2 weken gebruiken is Milo zijn tandvlees al een stuk minder rood!

En toen waren we alweer aanbeland in het nu. Milo heeft gisteren (23-08) op de bank geplast, en ik heb hem gelijk weer aan de weerstand verhoger gezet (deze heb ik in Juli afgebouwd/gestopt). Omdat toch elke keer blijkt dat als Milo begint met plassen hij weer een dip heeft, hoop ik hiermee verdere symptomen even voor te blijven. De rode vlek op zijn oogje is helaas nog steeds niet weg, maar hij heeft er geen last/pijn van gelukkig.

Uiteindelijk zijn we nu bijna een jaar verder, en is Milo eindelijk stabiel. Elke avond zalf ik zijn oogje nog, en krijgt hij Dentisept. Dit gaat goed, ook met het oogje dus dit houden we nog even vol. Helemaal genezen zal hij nooit, maar ag zo'n tubetje oogzalf 1x in de weet ik hoeveel maanden doet et em niet.

Een nieuw jaar, een frisse start?

Milo al bijna even groot als Teigetje

Na het advies van de dierenarts dat Milo nou echt over zijn niesziekte heen moet groeien, begon hij een aantal weken later (28 December) weer overal neer te plassen. Aangezien hij toch al erg veel aangesterkt was, heb ik gelijk een afspraak gemaakt voor zijn castratie. De castratie is helemaal goed gegaan, ik heb me vreselijk zorgen gemaakt ivm de eerdere operatie (oogverwijdering). Maar hij is een sterke knul gelukkig!

Helaas... Ik dacht dat de meiden er mooi mee weg kwamen en niet ziek zouden worden. Teigetje heb ik gelijk mee genomen op consult terwijl Milo zijn zaakje eraf ging. Ze heeft erge last van haar nieren (dierenarts vermoedde een nierbekkenontsteking) en had dik 40 graden koorts. Ze zit echt in de lappenmand, en heeft allemaal medicijnen en zalfjes meegekregen (Metacam, Synulox en Oculsan). Haar oogje ging de goede kant uit, en zou heel goed een allergische reactie op de kerstboom geweest kunnen zijn, deze hebben we dus ook al weggehaald.

Milo is ondertussen al 2.9 kilo!

Milo voor de 1e keer buiten.

Helaas bleef het voor Teigetje niet bij 1 ontstoken oogje, al gauw had ze 2 oogjes dicht. Ook Milo is weer begonnen met kwakkelen. Ons vermoeden dat het aan de (kunst)kerstboom lag is hierbij ontkracht, Teigetje heeft dus ook niesziekte :(

Op 6 februari weer opweg met Milo naar de dierenarts.. Sinds een paar dagen is het niezen weer zo erg geworden, dat hij nu weer bloedspetters niest.

Bij de dierenarts zat Milo helemaal te bibberen, hij was heel bang. Geef hem eens ongelijk.. Nauwelijks een halfjaar oud en vaste klant bij de dokter...

Milo zijn tandvlees is knalrood en begon ook te bloeden toen zijn bekje werd onderzocht. Dit hoort ook bij het niesziekte virus helaas..  Milo had hier al langer last van, want hij stonk al een poosje ontzettend uit zijn bekje. Hij eet gelukkig nog wel goed, alleen niet zoveel brokjes (doet natuurlijk ook hartstikke zeer) dus vanaf nu gaat hij weer aan de carnibest. 

Ook zijn zijn lymfeknopen opgezet. Ik heb extra sterke oogzalf meegekregen en nieuwe neusdruppels. Heeft dit binnen een week geen effect, moet ik gelijk bellen/terugkomen en gaan ze andere oplossingen zoeken. Ze wilden niet nog een keer antibiotica geven omdat hij nog zo jong is, en het gewoon niet goed voor hem is. 

Gelukkig heb ik Milo nog geen neusdruppels hoeven geven, want hij heeft geen bloedneus meer! Ook zet ik elke nacht een vers gesneden ui waar ze slapen, en dit is erg succesvol. Het helpt goed om de luchtwegen open te krijgen. Stomen kan hier ook werken.

(Ui is overigens giftig voor katten, dus het staat hoog op de kattenkamer, waar ze niet bij kunnen!!!)

Helaas ook Shadow bleef niet gespaard en ging met dezelfde symptomen als Teig naar de dierenarts, die constateerde inderdaad hetzelfde, dus ook Shadow kreeg 2 prikken en medicijnen mee. Gelukkig gaat het al gauw weer goed met Shadow en is ze weer helemaal beter.

Op 21 maart weegt Milo 3.8 kilo.

Het gaat eindelijk goed met de katjes! Af en toe wordt er nog wild geplast door Milo, maar alle geneuzel met dierenarts bezoekjes en medicijnen is hopelijk voorbij :)

Niesziekte

Wat is niesziekte?

Niesziekte is een besmettelijke infectie ziekte bij de kat. De belangrijkste veroorzakers zijn het Feliene Calicivirus (FCV), het Feliene Herpesvirus (FHV) en Chlamydia-bacteriën. 

Dit is Antje, Antje is gevonden op
een bospad met erge niesziekte.
(Kittenopvang Miauw)

Het komt vaak voor en kan zeer hardnekkig aanwezig zijn. Een beginnende niesziekte gaat vaak samen met het niezen van de kat.  De ziekte uit zich door een ontsteking van de slijmvliezen van de voorste luchtwegen (neus, keel) de ogen en de mond, waardoor de dieren niezen en speekselen. Ze krijgen vaak groene uitvloeiing uit hun ogen en neus. Ook kunnen in de bek blaren ontstaan. Niesziekte lijkt vaak op een verkoudheid, maar de kat kan er erg ziek van worden.

Soms heeft een kat al een niesziekte infectie onder de leden, zonder dat dit te zien is. Wordt zo'n kat gevaccineerd, dan is er een grote kans dat de kat ziek wordt. Vaccineren is namelijk een beetje verzwakt virus inspuiten en het lichaam zo aanzetten tot het maken van afweerstoffen. Als er al een sluimerende niesziekte infectie gaande is, wordt het afweersysteem overbelast en de kat ziek.

Wat zijn de symptomen?

• Koorts; Alles afwijkend van 38 graden
• Bindvliesontsteking (conjunctivitis);  Het vlies dat de oogbol en de achterzijde van de oogleden bekleedt, zijn vochtig, opgezwollen en later erg rood.
• Tranende ogen en een slecht terugtrekkend knipvlies.
• Loopneus.
• Laten hun eten en drinken staan;  Door ontsteking ontstaat een vuurrode verkleuring van tong, wang- en lipslijmvlies waarop blaasvorming volgt. De blaasjes vloeien samen tot blaren, springen open waardoor zwerende wondoppervlaktes ontstaan.
• Vaak heeft de kat ook dunne ontlasting (diarree).
• Niezen en soms ook hoesten.

Chronische niesziekte

Als je kat ondanks antibiotica niet van zijn niesziekte afkomt, dan is er sprake van chronische niesziekte. Sommige katten slagen er niet in een niesziekteinfectie geheel kwijt te raken. Dit noemen we niesziekte dragers. Ze zullen gedurende hun leven telkens weer niesziekte symptomen vertonen en zijn dan ook besmettelijk voor andere katten. In tijden van een verminderde weerstand kan de niesziekte ook weer de kop op steken en ook stress is een bekende veroorzaker van het reactiveren van het virus. 

Zwangere moederpoes met
ooguitvloeiing.
(Kiitenopvang Miauw)

De behandeling.

Als uw kat in goede conditie is en op tijd gevaccineerd, zullen de verschijnselen erg mild zijn: niezen, wat vochtige ogen, misschien wat minder eetlust. Dan hoeft er eigenlijk niets gedaan te worden. Is uw kat niet gevaccineerd en echt ziek( snot uit de neus, vieze ogen, geen eetlust, koorts) zal de behandeling bestaan uit een koortsremmend middel en antibiotica. Dit geldt vooral voorkittens en oude of zwakke katten. 

Chronische niesziekte is moeilijker te behandelen. Antibiotica helpt wel wat, maar het is vooral de weerstand van de kat die verbeterd dient te worden. Een middel dat hiervoorgebruikt wordt is lysine, een aminozuur. Er zijn aanwijzingen dat het de weerstand van de katverhoogt. Lysine wordt tegenwoordig ook in sommigen merken kattenvoeding verwerkt. 

Niesziekte is alles behalve een kleinigheid. De volledige genezing duurt 10 - 14 dagen, maar vaak ook nog langer. Bij verwaarloosde gevallen treden vaak nog hardnekkige gevolgen zoals hoest en ontsteking van de voorhoofdholtes op, deze kunnen maandenlang duren!

Onze Milo is hier het bewijs van..

De ellende begint..

Op 26 Oktober begint Milo met plassen. In de mandjes, speeltunnels en zelfs de bank is niet meer veilig. We hebben geen idee hoe dit kan. 

Milo weegt op 27 Oktober 1.4 kilo.

Op 31 Oktober is Milo begonnen met niezen, we hoopten dat het een koudje was, maar helaas een paar dagen later toch maar naar de dierenarts. Ik heb oogzalf mee gekregen voor hem (terramycin). Een aantal dagen later hebben we Milo toch ook maar aan de antibiotica gezet, want het ging steeds slechter met hem (koorts, enz)...

Een week later is hij flink opgeknapt, maar hij zit wel alleen nog maar op de gang verstopt. Dit komt door alle medicijnen die hij toegediend heeft gekregen. Hij was al schuw/bang en dan helpt dit natuurlijk niet bepaald mee..

Op 9 November had ik zelf ook even een dip. Door het medicijnen geven was Milo zo ongelukkig dat als ik hem oppakte hij me helemaal openkrabte. Men armen zaten ondertussen onder de wonden. 

Milo kwam niet uit de krabpaal op de gang weg, en als hij dat wel kwam dan werd alles weer ondergepiest. 

Op advies van mijn moeder ben ik toen de drie R's gaan gebruiken: Rust, Reinheid en Regelmaat. Dus elke keer als we weg waren, de katten op de kattenkamer. Op vaste tijden eten, en medicijnen geven en de boel goed ontsmetten nadat er op was geniest.

Dit hielp na een paar dagen al. Milo kwam weer in de kamer en begon weer te spelen!  Vlak daarna is hij weer begonnen met samen spelen met Teigetje.

Het gaat weer goed met Milo, hij is niet meer zichtbaar ziek maar hij niest wel nog steeds heel erg. Zijn oogje is weer mooi schoon gelukkig.

Helaas kreeg Milo toch weer een dipje en krijgt een 2e antibiotica kuur en neusdruppels (Rhinigenta Drops). Overal in huis waar hij had geniest zaten bloedspetters. De boel was dus flink geirriteerd.. Na een aantal dagen toch weer gestopt met de neusdruppen, de boel werd werd er alleen nog maar erger van.

Ondertussen heeft Teigetje een heel dik oog gekregen en moest dus naar de weekenddienst met enige spoed. Ze moet natuurlijk niet ook ziek worden. Gelukkig viel het mee. Tijdens het spelen heeft ze een nageltje in haar oog gekregen en dit was flink gaan irriteren. Na een paar dagen zalven (chlooramfenicol + vitamine A) was dit gelukkig weer voorbij.

8 December weer contact gehad met de dierenarts, het is nu voor Milo alleen nog een kwestie om eroverheen te groeien. Zijn oogje en neus zijn schoon. We gaan nu verder met weerstand opbouwen. Dit doen we d.m.v Llysine + B6 van de Groene Os, dit krijgt hij 's ochtends door zijn blikvoer. 's Avonds een fijngemalen pilletje Echinea (bij de drogist). 

Milo is voor het laatst gewogen op 27 Oktober en toen was hij 1.4 kilo. Op 8 December heb ik hem weer gewogen en is hij 2.6 kilo!!! 

Milo's verhaal

Milo is ongeveer op 14 Juli 2011 geboren. Dit is gegokt, want hij is gevonden bij een boerderij. Dit is zijn verhaal verteld door Kittenopvang Miauw:

Op 25 augustus, werden we gebeld door een aardige dame uit Brouwhuis. Ze vertelde dat ze naar huis fietste en met haar dochter en langs een boerderij kwam. Daar zag ze 3 jonge katjes zitten die er niet best aan toe waren. Ze hadden erge niesziekte, en bij 1katje zag het oogje er verschrikkelijk uit.

De oude boer die daar woont kende ze, en ze vroeg aan hem of het zijn katjes waren. Dat bleek niet het geval, hij had zelf ook katten en hij zei dat ze daar gewoon neergezet waren door iemand die van de zieke katjes af wilde. Hij vond het niet zo erg, sterker nog.... hij vond het wel gezellig. Dat ze ziek waren had hij nog niet gezien.

Deze oplettende dame zag meteen dat er geholpen moest worden. Ze nam het katje dat er het slechtst aan toe was mee naar huis met toestemming van de boer, en belde daarna de opvang voor advies. We hebben tegen haar gezegd dat de andere katjes ook geholpen moesten worden omdat ze anders dood zouden gaan. Samen met deze dame zijn we naar de boer gegaan en we mochten ze gelukkig meenemen.

Dierenkliniek Bakel heeft ze helemaal nagekeken en zij schrokken van het oogje.
Dat is helaas niet meer te redden en zal as maandag verwijderd worden. In ieder geval is het katje dan verlost van de pijn, en krijgen deze boerenkittens de kans op een volwaardig leven. Milo heeft de operatie goed doorstaan, alhoewel het er wel even om spande. Een operatie voor zo'n klein katje is altijd met risico, met name de narcose. Dierenkliniek Bakel heeft haar uiterste best gedaan om de oogverwijdering zo snel mogelijk te laten verlopen. Ze hebben extra veel zuurstof gegeven, maar de hartslag ging toch gevaarlijk omlaag. Uiteindelijk is het goed gegaan en ontwaakte hij spoedig. Na 10 dagen mochten zijn hechtingen eruit.

Gelukkig is Milo binnenkort pijnvrij, en stapt hij weer vrolijk met 1 oog door het leven.

Op 9 Oktober 2011 hebben we Milo bij Kittenopvang Miauw opgehaald. Toen was het tijd voor de introductie. We hebben Milo op de gang gezet in het reismandje, zodat de dames even aan hem konden snuffelen. Dit ging gepaard met veel geblaas. De dames hebben zich heerlijk aangesteld. Na een kwartier hebben we het deurtje open gezet en kon Milo op ontdekking uit. De krabpaal had hij al gauw gevonden. Hij was wel een beetje bang, maar dat is niet zo vreemd als je opeens in een andere omgeving bent!

Milo heeft vanuit het holletje in de krabpaal alles goed in de gaten gehouden. De dames bliezen nog erg veel naar hem, dus hebben we hem het eerste nachtje apart gehouden van de rest.  Met een veilig mandje, eten & drinken, speelgoed, krabpaal en natuurlijk een kattenbak. Lekker rustig!  We hebben ook nog even gespeeld en zijn motortje deed het geweldig! Prrt, Prrrrrt!

De volgende dag werd Milo gelijk door Teigetje achtervolgd, maar dit was meer interesse als ruziemaken. Milo is heerlijk begonnen met terugblazen naar de dames en speelt met alles wat los en vast zit!

De derde dag dat Milo bij ons was heeft hij samen met Teig gespeeld, niet met elkaar maar met een balletje. En ze slapen ook niet meer apart.

Op 16 Oktober had Milo hele vieze oortjes, ik meende dat het misschien oormijt kon zijn en heb hem gedrupt met Stronghold en zijn oren schoongemaakt. Dit heeft geholpen!

Milo kreeg vanaf het begin dat hij bij ons is Carnibest, dit is vers vlees in gehakt vorm. Zo kan hij lekker groeien en nog aansterken van de oogoperatie, want dit heeft er erg ingehakt.

Het samenleven met Teigetje en Shadow bevalt hem ook goed. Shadow daagt hem tijdens haar ochtenlijke speel en raus uurtje uit, en hij hengelt vrolijk naar der terug. Ook met Teigetje is hij al heerlijk aan het spelen. Echt spelen zoals Teigetje en Shadow samen doen (worstelen) doet hij niet, maar samen met een balletje rollen of gewoon even hengelen gaat al hartstikke fijn!

Welkom!

Hallo iedereen, en welkom op het blog van Shadow, Teigetje en Milo!

Shadow, Teig en Milo zijn drie katten die samen met hun 2 baasjes in een huisje in Friesland wonen. Shadow is begin Juli 2009 geboren, Teigetje is van halverwege april 2010 en Milo  in Juli 2011. Samen hebben ze al veel gemaakt en maken zij nog veel meer mee. 

Shadow is bij ons komen wonen omdat haar vorige baasje erg allergisch bleek voor haar. Zo kwam ze als enigste kat bij ons wonen. Al gauw bleek dat Shadow zich verveelde. Zo zijn we via Marktplaats Teigetje tegen gekomen. Dit bleek de perfecte match, vriendinnetjes vanaf dag 1.

Een jaar later kwamen we Milo tegen op een kattenforum. Dit was liefde op het eerste gezicht. Al gauw zijn wij vanuit Friesland naar Helmond gereden om dit kleine ventje op te halen en in ons gezin te verwelkomen. Na een aantal weken werd Milo ziek, erg ziek. Zijn niesziekte die hij eerder als klein kitten al had gehad (waar hij zijn oogje aan is verloren) kwam in alle hevigheid terug. 

In dit blog staat dus veel informatie over niesziekte, en hoe wij tegen dit virus hebben gevochten en nog steeds vechten om ons mooie kereltje weer helemaal gezond te krijgen. Ook kunnen jullie lezen hoeveel plezier onze drie monstertjes met elkaar hebben, en hoeveel plezier wij van hun hebben!

Veel leesplezier!