Milo en Forl

Zoals jullie misschien nog wel weten heb ik eerder eens een blog geschreven over tandvlees problemen. Ik ben op 8 januari met Milo naar de dierenarts gegaan omdat ik toch wel erg schrok van zijn tandvlees. Dit was namelijk knalrood en ook zijn wangslijmvlies was dik en ontstoken.

Eenmaal bij de dierenarts hebben we al gauw besloten dat het zo niet langer kon. Er zaten 2 kiezen los en zijn tandvlees was te erg ontstoken. Ik heb het echt proberen te redden met Dentisept elke dag, maar Milo krijgt ook zoveel stress van medicijnen.Hij komt dan echt weken niet meer achter de wasmachine vandaan en ik word half open gekrabt. Dus we hebben besloten dat zijn bovenste kiezen er uit werden gehaald. Een kat kan namelijk prima eten zonder tanden, en aangezien Milo toch alleen blik en Carnibest eet is dit helemaal niet zo'n ramp. De afspraak voor een week erna werd dus gemaakt.
Ook hebben we met een bloedonderzoek laten testen of hij niet toch FIV of FELV heeft. Dit geeft namelijk ook dezelfde symptomen van het tandvlees.Gelukkig heeft Milo deze ziekten niet.

In de week tussen de afspraak en de operatie is Milo nog meer afgevallen, kon niet meer op de bank springen omdat hij te verzwakt was. Ik heb voor hem de bench van de hond opgezet en daar kreeg hij zijn eten in. Zodat hij rustig op zijn eigen tempo kan eten en niet gestoord wordt door een hongerige Teigetje. 2 dagen voor de operatie sprong hij weer zelf op de bank, een hele geruststelling.

Op woensdag de 16e heb ik Milo om half 9 bij de dierenarts gebracht. Hij moest nuchter zijn, en liep vreselijk te zeuren om eten. Om half 11 werd ik gebeld, Milo was klaar en wakker en ik mocht hem ophalen. Ze hebben niet alleen de bovenste kiezen getrokken helaas maar ook onder een aantal, want Milo blijkt helaas Forl te hebben. FORL of 'Feline Odontoclastic Resorptive Lesions' is een aandoening waarbij de kat haar eigen tandwortels afbreekt. Over een half jaar moeten we waarschijnlijk weer, omdat het net zolang doorgaat totdat hij geen tand meer in zijn bek heeft..

Maar voor nu gaat het weer prima met Milo, hij eet weer als een bootwerker, speelt veel, is knuffelig en zit duidelijk zichtbaar beter in zijn velletje. Een hele opluchting!
Ohja, ook mag ik trots vermelden dat Milo zijn oogje weer hartstikke mooi is en ook nog steeds niet hoest en niest. We komen er wel.

Gastblog; Woosl

Hier is hij dan, het eerste gastblog! Het blog gaat over Woosl, hij is als 10 weken oud stumpertje binnengebracht bij St. Zwerfkat in Nood met zware niesziekte. Hier lees je zijn verhaal, geschreven door het gastgezin.

zo jun 10, 2012 “Ik heb vanavond mijn eerste opvangertje van dit jaar binnengekregen. Een langharig katertje van een kleine 10 weken. We hebben hem Woosl gedoopt. Hij is behoorlijk snotterig en dat linker"oog"... Ik hoop dat er nog een functioneel oog onder zit, maar ik durf het echt nog niet te zeggen. Heb voorzichtig de rotzooi eraf geweekt en ben begonnen met zalven, maar het weefsel onder z'n oogleden is zo vreselijk gezwollen dat ik nog geen oogbol heb kunnen ontwaren. Hopen dat het mee gaat vallen voor het manneke! Hij is in elk geval wel superknuffelig en aanhankelijk. Zat in de berm van een weg te wenen, helemaal alleen. Waarschijnlijk gedumpt dus. Heb hem al gebadderd want hij stonk een uur in de wind en zometeen even ontvlooien.

ma jun 11, 2012 “Woosl moet ik wel een beetje dwangvoeren. Hij heeft wel interesse in eten, maar omdat hij zo verstopt zit lukt het niet zo goed. Zijn oog lijkt al ietsjes meer open te kunnen staan en ik heb een glimp van een oogbal opgevangen, dus dat geeft hoop. Al kleven z'n oogleden steeds weer tegen elkaar en als ik ze dan voorzichtig los maak komt er echt zo'n gulp pus uit bah.Verder heeft hij een beetje interesse in spelen, maar hij is zo moe en nog behoorlijk ziek, dus hij zit vooral heerlijk in zijn mandje op een snugglesafe en als je hem dat aait gaat ie keihard knorren. Vlooien zijn volgens mij wel zo resistent als de pest tegen frontline, ze zijn wel duf maar niet dood. Overmorgen maar een strongholdje er tegenaan gooien.”

wo jun 13, 2012 “Vanochtend was zijn oog zowaar voor het eerst niet finaal verkleefd na een nacht. Ik had de hele dag examen (duurde echt lang en dikke faal ook nog) en Antoine heeft zijn ogen gezalfd, maar zei dat zijn oog de hele dag niet open was geweest en hij durfde het niet los te trekken. Nou dat deed ik dus net en ik denk dat het gewoon kapot gesprongen is. 
De glimp oogbol die ik eerder had opgevangen was al heel raar van kleur, dus ik had al niet veel hoop, maar nu is het een bloedrode zooi en dat wat nog over is van de oogbol is geel. Dit alles voor zover ik kan zien. Woosl zelf is vrolijker dan ooit. 150 gram bijgekomen sinds zondagavond (voor de snelle rekenaars, dat is 50 gram per dag), hij eet, hij speelt, hij knuffelt, hij knort, hij klimt, hij is veel minder snotterig en hij snapt nog steeds niks van de kattenbak.”

wo jun 20, 2012 "Hij is nog wat snotterig dus krijgt nu een zwaarder kuurtje antibiotica. 
Het goede nieuws is dat zijn oog enorm is opgeknapt, de oogbol was dus toch niet zo kapot als we dachten, dus misschien kan het wel gewoon blijven zitten. Zicht zal hij er waarschijnlijk niet in terugkrijgen, maar als het zo netjes doorgeneest hoeft het er niet uit, en dat is mooi meegenomen."

za jun 23, 2012 "OK, ik ben niet 100% zeker, maar volgens mij .... ziet hij met zijn linkeroog!!! Hij heeft in elk geval een onafhankelijke knijpreflex met dat oog als ik er met een vinger naartoe beweeg. Ik heb het een paar keer getest en heel goed opgelet dat ik geen tastharen raakte. Achter de waas begin ik ook weer een pupil en een iris te onderscheiden, dus wie weet!"

za jun 30, 2012 "We gaan maandag weer naar de dierenarts. Oogje laten kijken en plan de campagne maken om hem te castreren en enten en chippen en overleggen of de adoptanten het oog ook verder kunnen verzorgen, want het gaat vooruit, maar het duurt gewoon lang met een oog. En aangezien ik de adoptanten ook wel in staat acht een oog te zalven, wil ik dus even bespreken wat de dierenarts vindt van plaatsen met dit oog. Hij heeft wel nog een beetje een snotneus, maar dat is dan ook echt het laatste teken van niesziekte. "

za jul 14, 2012 "Nieuws over Woosl: oog ziet er echt goed uit, je ziet wel dat er iets geks mee is, maar het is zo enorm veranderd! Hij was alleen vorige week niet zo slim geweest, om half 3 's nachts zat hij nog binnen, maar hij is zelf naar buiten gegaan via het kattenluik, maar heeft niet meer gesnapt dat hij daar ook terug binnen moest. Hele nacht in de tuin gezeten in de stortregen... Hij was bijna zover dat hij geent kon worden maar kreeg daar een terugslag van, er zijn namelijk geen echt droge schuilplaatsen in mijn tuin. Ik heb hem wel nog nooit zooo hard horen knorren toen ik de tuindeur open deed en op hem riep (na het hele huis afgezocht te hebben). Toen ben ik er toch maar na een paar dagen AB in gaan mikken weer en die slaat gelukkig goed aan, dus ik heb hoop dat hij maandag mee kan op enting. "

wo jul 25, 2012 Woosl is bij zijn nieuwe huisje gaan wonen en heeft het daar geweldig naar zijn zin met allemaal kattenvriendjes. Kijk zelf maar!

En de meest recente foto, over zijn oogje zit alleen een waas, hij ziet wel dingen, maar hoeveel hij ziet zijn zijn baasjes nog niet echt achter. Op zo nu en dan een klein beetje viezig heid gaat het dus super!!
Zijn baasjes zijn al die tijd door gegaan met zalven en dit is het resultaat.

Hoe gaat het nu met...?

Het is alweer een flinke poos geleden sinds het laatste bericht. Alweer 4 maanden, maar ik heb gelukkig wel goed nieuws. Het gaat goed hier. Eindelijk! We hebben geen vervelende dierenarts bezoekjes meer hoeven afleggen, er wordt bijna niet meer wildgeplast, en ook het niezen is onder controle.

Het enigste is nog af en toe een lekkend oogje en een vervelend kuchje.

Ondertussen is er natuurlijk ook veel gebeurd in het leven van de poezensnuitjes. Ik ben geslaagd voor mijn rijbewijs, en als cadeautje heb ik de katten getrakteerd op een mooie hoge plafond krabpaal. Ook ga ik weer naar school en ben dus vijf volle dagen van huis. Voor men moepies even wennen (voor mij ook), dus we knuffelen op de momenten dat ik thuis ben wat af. 

Door mijn nieuwe opleiding loop ik stage bij Kynologisch Centrum Assen. Hier heb ik een super gave kans aangeboden gekregen om een hulphond op te leiden. Een heel jaar lang hebben wij dag en nacht gezelschap van onze mooie Mechelse leenhond; Lara. 

Momenteel is deze dame 5 maanden oud (op 2 januari is ze 6), en ze gaat als een speer. Ze wordt hartstikke groot, is al klaar met wisselen, is erg sociaal en ze is vandaag voor de eerste keer een half uurtje alleen thuis gebleven. En ze was stil!!! =D

De poezesnuitjes vinden haar alleen nog niet zo leuk, ze is namelijk erg druk en wil graag jagen. Ze laat Shadow momenteel wel aardig met rust, maar als Milo om de hoek komt dan gaan ze te keer. We zijn dus druk bezig met trainen.

Milo houd zich er eigenlijk best goed onder. In de periode dat Lara er nu is heeft hij ongeveer 2x wildgeplast. Hij ligt lekker bovenop de krabpaal, waar niemand hem wat kan doen. Milo's plassen is dus toch een combinatie van stress en territorium drift.

Binnenkort wil ik graag beginnen met wat gastblogs van mensen die hun ervaringen willen delen over niesziekte bij hun katten.